बराहक्षेत्र । आज यो समाचार लेख्न मन निकै भारी भएको छ। घटना भएको एक महिना बितिसक्दा पनि मनले अझै सत्य स्वीकार गर्न सकेको छैन—बराहक्षेत्र–४, अन्हामठका सुजित चौधरी अब हामीमाझ हुनुहुन्न।
परिवारको सुखद भविष्य बनाउने सपना बोकेर दक्षिण कोरिया पुगेका सुजितको निधनले एउटा जीवन मात्र गुमेको छैन, एउटा परिवारको खुसी, एउटा बालकको भविष्यसँग जोडिएको बाबुको माया र एउटा घरको सुन्दर सपना पनि अधुरै बनेको छ।
सुजित वैदेशिक रोजगारीका लागि दक्षिण कोरिया पुगेका थिए। परदेशमा पसिना बगाएर कमाउने, परिवारका लागि सुन्दर घर बनाउने र केही समयपछि आफ्ना प्रियजनसँगै बसेर सुखी जीवन बिताउने सपना उनको थियो।
तर नियतिले उनको सपना पूरा हुन दिएन।
आज घरमा आमा हुनुहुन्छ, श्रीमती हुनुहुन्छ, दुई बहिनी छन् र पाँच वर्ष पुग्दै गरेको एउटा सानो छोरा छ। तर परिवारको सहारा बनेका सुजित छैनन्।
श्रीमान् फर्केर आउने बाटो हेरिरहेकी श्रीमतीले अब कसलाई आफ्नो जीवनसाथी भनेर बोलाउने? बाबुको न्यानो काख र मायालु स्पर्शको प्रतीक्षामा रहेको त्यो सानो बालकले अब कसको औँला समातेर आफ्नो बाल्यकाल बिताउने?
आमाले छोराको सम्झना मनमा बोकेर पीडा कसरी सहने? दुई बहिनीले चाडपर्व, मेला र पारिवारिक जमघटमा अब आफ्नो दाइलाई कहाँ खोज्ने?
यी प्रश्नको जवाफ समयसँग पनि छैन। बाँकी छ त केवल आँसु, सम्झना र कहिल्यै नमेटिने अभाव।
परिवारका अनुसार सुजित दुई–तीन महिनाभित्र कोरियाबाट घर फर्कने तयारीमा थिए। कोरियाको कमाइबाट उनले तीनतले सुन्दर घर बनाएका थिए। अब परिवारसँगै बसेर सुखी जीवन बिताउने उनको सपना थियो।
तर विडम्बना, परिवारले उनलाई घरको आँगनमा हाँस्दै फर्किएको देख्न पाएन।
परदेशबाट फर्कियो त उनको निर्जीव शरीर—काठको बाकसभित्र।
यसअघि नै बाबुलाई गुमाएर बाकसमै आएको पीडा भोगिसकेको परिवारले फेरि आफ्नै अर्को सदस्यलाई पनि बाकसमै स्वागत गर्नुपर्यो। यस्तो वियोगको चोट कति गहिरो हुन्छ, त्यो पीडा भोग्ने परिवारको मनले मात्र जान्दछ।
प्राप्त विवरणअनुसार, सुजित चौधरीको निधन २०२६ सेप्टेम्बर २७ अर्थात् असोज ११ गते दक्षिण कोरियामा भएको थियो।
उनको पार्थिव शरीर नेपाल ल्याउन थारु कल्याणकारी सभा दक्षिण कोरिया र मुङ्यङ नेपाली समाजले संयुक्त रूपमा सहयोग अभियान सञ्चालन गरेका थिए।
थारु कल्याणकारी सभा दक्षिण कोरियाको अभियानबाट संकलित ४६ लाख कोरियन वन पार्थिव शरीर नेपाल पठाउने प्रयोजनका लागि नेपाली राजदूतावासलाई हस्तान्तरण गरिएको थियो। त्यसपछि बाँकी रहेको ३ लाख ५४ हजार ९५४ कोरियन वन मृतकको परिवारलाई सहयोगस्वरूप प्रदान गरिएको विवरण छ।
सुजितको पार्थिव शरीर नेपाल ल्याउन तथा दुःखको यस घडीमा परिवारलाई साथ दिन सहयोग गर्ने सम्पूर्ण सहयोगदाता, थारु कल्याणकारी सभा दक्षिण कोरिया, मुङ्यङ नेपाली समाज र नेपाली राजदूतावासप्रति हार्दिक आभार व्यक्त गर्दछौँ।
दुःखको घडीमा मानवीयता देखाउने ती हातहरू सम्मानयोग्य छन्।
तर मनमा एउटा प्रश्न अझै उभिएको छ—
परदेशमा ज्यान गुमाउने नेपालीका परिवारले आखिर कहिलेसम्म यस्तै असह्य पीडा भोगिरहनुपर्ने?
दक्षिण कोरियामा मात्रै करिब ७५ हजार नेपाली नागरिक रहेको विवरण छ। राष्ट्रिय जनगणना २०७८ अनुसार २१ लाख ९० हजारभन्दा बढी नेपाली विदेशमा बसोबास गर्छन्।
आर्थिक वर्ष २०८२/८३ मा वैदेशिक रोजगारीका क्रममा १ हजार ६ सय नेपालीको मृत्यु भएको प्रकाशित विवरणले पनि हाम्रो समाज र राज्यसामु गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ।
आखिर कहिलेसम्म नेपाली युवाहरू परिवारको खुसी खोज्दै परदेश जाने, अनि कुनै दिन बाकसभित्र फर्कने पीडादायी खबर सुन्नुपर्ने?
विदेशमा पसिना बगाउने नेपाली श्रमिकको सुरक्षा, जीवनरक्षा र सम्मान सुनिश्चित गर्नु राज्यको जिम्मेवारी मात्र होइन, राष्ट्रिय दायित्व पनि हो।
हामी विकास चाहन्छौँ। समृद्धि चाहन्छौँ। परिवारको आर्थिक अवस्था बदलिएको देख्न चाहन्छौँ। तर त्यसको मूल्य आफ्नै मान्छेको जीवन हुन सक्दैन।
पैसा आवश्यक छ, तर पैसाभन्दा प्यारो आफ्नै मान्छेको जीवन हो।
कमाइले घर बनाउन सकिन्छ, तर गुमेको जीवन फर्काउन सकिँदैन।
हाम्रो चाहना र अभियान एउटै हो—विदेशमा पसिना बगाउन जाने कुनै पनि नेपालीले ज्यान गुमाएर बाकसभित्र घर फर्कनु नपरोस्।
कुनै आमाले आफ्नो छोरा गुमाउनु नपरोस्।
कुनै श्रीमतीले जीवनसाथी गुमाउनु नपरोस्।
कुनै बालकले सानै उमेरमा बाबुको माया र साथबाट वञ्चित हुन नपरोस्।
सुजित चौधरी अब हामीमाझ हुनुहुन्न। तर उहाँका सपना, उहाँको माया र परिवारका लागि उहाँले गरेको संघर्ष सधैँ सम्झनामा जीवित रहनेछ।
स्वर्गीय सुजित चौधरीप्रति भावपूर्ण श्रद्धाञ्जली।
उहाँको चिरशान्तिको कामना गर्दै शोकसन्तप्त आमा, श्रीमती, छोरा, दुई बहिनी, आफन्तजन तथा सम्पूर्ण परिवारलाई यो असह्य पीडा सहन सक्ने शक्ति मिलोस् भनी भगवान्सँग प्रार्थना गर्दछौँ।
सुजित, तपाईं फर्केर आउनुहुने छैन भन्ने सत्य स्वीकार्न कठिन छ। तपाईंको अभाव परिवारको जीवनमा सधैँ खड्किरहनेछ।
हार्दिक श्रद्धाञ्जली!
पूर्वी पहिलो खबर परिवार
